VoorUit

Contact

0651055937
info@vooruitproject.nl

Nieuwsbrief

VoorUit is altijd aan!

Op het moment dat je het contract tekent gaat er een nieuwe wereld voor je open. Op papier doe je tien uur sociaal werk, maar in de realiteit is het zoveel meer. En dat bedoel ik in positieve zin! Stel je komt als “kitten” in team Kolenkit terecht, dan zal je verwelkomd worden met miauwtjes en kattengrappen.

Je positie als VoorUiter is uniek. Het kan zomaar zijn dat je van een zwaar college thuiskomt en drie lieve meisjes met grote bruine ogen op je af komen rennen en je spontaan beginnen te knuffelen. Of je loopt op straat en tien jongens die een potje voetbal op straat aan het spelen zijn, besluiten je met z’n allen aan te vallen en plotseling bevind je je in een stoei-gevecht op straat.

Een gezellig praatje met de voorzitter van de moskee, een ouder of een partner van een organisatie in de wijk is ook niet gek. Met je team naar een festival in Amsterdam-West, spelletjesavondjes en in de zomer zwemmen tussen het zeewier van de Sloterplas. VoorUit is niet gewoon werk, het is een gevoel.  En die VoorUit-vibes geven je een glimlach op je gezicht.

Tekst: Marieke Groenendijk


VoorUit nu ook voor hbo-studenten

We hebben gemerkt dat er onder hbo-studenten veel enthousiasme bestaat over VoorUit. Daarom starten we in het studiejaar 2017-2018 een pilot met een gelimiteerd aantal hbo-studenten. Voorwaarden voor deelname zijn dat je een beperkt aantal contacturen hebt en voor het hele studiejaar beschikbaar bent. Neem een uitdraai van je contacturen mee naar de sollicitatiebijeenkomst. Bij twijfel kun je contact opnemen via info@vooruitproject.nl.

Zoek je een kamer? Bij VoorUit krijg je woonruimte in ruil voor minimaal 10 uur maatschappelijk werk per week in de wijk waar je woont.

WAT DOE JE BIJ VOORUIT?

Wekelijks werk je aan verschillende projecten, variërend van het beheren van een moestuin tot het organiseren van prikacties voor een schone buurt. Met organisaties in de wijk werk je aan de uitvoer van een gezamenlijk plan. De projecten richten zich vooral op volwassen bewoners en kinderen van de basisschoolleeftijd. Je wordt ingepland op basis van je studierooster. Daarnaast kom je wekelijks thuis bij een gezin. Het doel hiervan is om elkaars leefwereld te leren kennen.

WONEN

Je wordt geplaatst in één van de wijken waar VoorUit in Amsterdam werkt. Daar woon je met één of meerdere teamgenoten in een 3- of 4-kamer appartement. Wij proberen je zo goed mogelijk te matchen met een huisgenoot. Je betaalt geen huur, maar wel servicekosten en gas, water en elektra.

WAT LEVERT HET JE OP?

VoorUit is een onvergetelijke ervaring. Je komt in contact met Amsterdammers die diverse culturele achtergronden hebben. Veel VoorUiters willen niet meer weg uit de wijk waar ze wonen. Je krijgt de kans om trainingen te volgen. Je ontwikkelt vaardigheden die tijdens en na je studie van pas komen. We bieden begeleiding waar nodig. Binnen de organisatie kun je doorgroeien. Deelname aan VoorUit is een aanwinst op je CV en een ervaring voor het leven.

INTERESSE?

Kijk hier waar je sollicitatie aan moet voldoen. Voor meer informatie kun je contact opnemen via info@vooruitproject.nl.


Slotervaart maakt schoon!

Zaterdag 25 maart organiseerde VoorUit in samenwerking met Recycle Valley een schoonmaakactie in de moestuinen. Het doel van de schoonmaakactie was meer bewustzijn over zwerfaval te creëren. Zwerfaval  is niet alleen slecht voor het milieu en het straatbeeld, maar zolang zwerfvuil op straat blijft liggen trekt het ook ratten en ander ongedierte aan.

Daar weten we in Slotervaart alles van, de ratten in deze wijk zijn berucht en gevreesd. De eerste keer dat ik mijn uitzicht vanuit mijn nieuwe kamer in Slotervaart bewonderde, zag ik twee ratten vrolijk rondrennen en daar is het helaas niet bij gebleven. Regelmatig zie ik ze op straat voorbij rennen en laatst lag er zelfs een dode rat voor het buurthuis.

Gelukkig hebben wij de ratten alleen buiten gezien, want soms weten ze ook een woning binnen te glippen. De ratten genieten volop van het brood dat voor vogels en eenden op straat wordt gegooid, omdat het zonde is om eten in de prullenbak te gooien. Om te voorkomen dat mensen brood op straat gooien is Recyle Valley een pilot voor een GFE project gestart. Voor dit project hebben 20 huishoudens groente, fruit en etensresten ingezameld en daar is uiteindelijk compost van gemaakt voor in de moestuinen.

Tijdens de schoonmaakactie kregen alle deelnemende huishoudens een prachtig zakje compost uitgereikt. Daarnaast werd er in het buurthuis een korte film gedraaid over het bestrijden van ratten. Hier leerde we dat ratten tot wel zeven hoog kunnen klimmen en dat ze zich voortplanten als konijntjes.

Genoeg motivatie om flik door te prikken dus! Hierbij kregen wij hulp van zeker dertig kinderen en buurtbewoners. Tientallen volle zakken met afval hebben we bij elkaar geprikt en alle flesjes, blikjes en papiertjes werden van de straat geplukt. Er werd ook nog een zeer eigenaardige maar niet geheel onverwachte vondst gedaan, tussen de bosjes bij de moestuinen lag een dikke dode rat. De kinderen vonden dit maar al te interessant en gelukkig durfde meester Alec de rat weg te gooien. Toen we van de schrik waren bekomen en het er in en rondom de moestuinen weer schoon uitzag, hebben we de dag vrolijk afgesloten met spelletjes, limonade en schmink. De prikactie krijgt vervolg aangezien een aantal buurtbewoners regelmatig willen gaan prikken om de buurt schoon houden. Dus wie zich geroepen voelt, doe gezellig mee!

Door: Surya Carrilho

 

 

 


Meet ’n griet

Ontmoeting tussen ouderen en kinderen

Op het moment dat we de opdracht kregen om een project te starten waarbij we eenzame ouderen in contact brengen met kinderen, begon mijn ouderen-liefhebbende hart meteen sneller te kloppen. Ieder mens met een leeftijd boven de 65 brengt bij mij al een overdreven zorgzame, meelevende kant naar boven, wat bij mijn gepensioneerde vader inmiddels meerdere keren tot lichte ergernissen heeft geleid.

In samenwerking met het verzorgingstehuis Leo Polak organiseren we inmiddels iedere vrijdag ‘Meet ’n Griet’: Een ontmoeting tussen een aantal ouderen die in het tehuis wonen en kinderen die wij kennen uit de buurt. Aangezien deze ouderen dementerend zijn, was ik erg benieuwd naar de reactie van de kinderen uit de wijk. De lichte zorgen die ik had verdwenen echter als sneeuw voor de zon toen ik zag op welke ontzettend respectvolle, ontwapenende manier onze kinderen de ouderen benaderden. Het feit dat de negentig jarige man zijn verhaal meerdere keren herhaalde en dat één van de ouderen niets anders kon zeggen dan ‘’wat een mooie meisjes zijn jullie’’, leek de kinderen niet te deren.

We merkten al snel dat we de dementerende ouderen met spel en fysieke activiteiten veel beter kunnen bereiken dan met taal. Daarom lassen we iedere week een spel in waarbij de ouderen en kinderen een bal overgooien. Wanneer ze de bal vangen, noemen ze bijvoorbeeld hun naam, lievelingsdier of hobby’s. Zoiets simpels en ogenschijnlijk saais kan op het gezicht van een dementerend persoon al de meest gulle glimlach naar boven toveren, en dat werkt aanstekelijk. Niet alleen bij de andere ouderen, maar ook bij de kinderen. En uiteraard sta ook ik dan van een afstandje mee te glunderen.

Tekst: Marie Koet


“Is dit nog Amsterdam?”

De heugelijke dag is aangebroken. Dennis en ikzelf zullen met zeven kinderen “Eye” bezoeken in Amsterdam Noord. Hier zullen we een tentoonstelling bezoeken die speciaal ingericht is voor kinderen, genaamd: “Eye explore more”. Het belooft een tentoonstelling te worden dwars door het gebouw, boordevol optische illusies, kleine opdrachten en puzzels. Verspreid door het museum zijn er zogenaamde “Kijkers”, voorlopers van de film. De tentoonstelling focust zich op wat de ogen zien en wat er vervolgens met die informatie gebeurt: je hersenen houden je vaak voor de gek namelijk. We zijn allemaal erg benieuwd!

In het buurthuis geven we de kinderen de laatste informatie en vervolgens gaan we op pad met zowel de bus als de pond: spannend! Veel kinderen zijn nog nooit op de pond geweest en we krijgen allerlei vragen wat dat nou precies inhoudt. “Meester, is dat de pond?” “Nee, dat is een cruiseschip.”

Eenmaal op de pond, vermaken de kinderen zich al. Ademloos uitstarend over het water, op weg naar een deel Amsterdam wat velen nog niet kennen. “Hoort dit nog bij Amsterdam meester?” Als we aankomen bij het EYE, delen Dennis en ik ons op in twee groepjes en gaan we het museum in. De groep bestaat overigens uit alleen jongens en één meisje. Het meisje in kwestie maakt dat helemaal niks uit en ze vlogt erop los. Vloggen? Ja vloggen. “Ik wil later vlogger worden, meester! Ik vind het super leuk om te doen.”  Al vloggend en lopende door het museum, verbazen we ons over de puzzels en de optische illusies. De kinderen zijn erg enthousiast over de tentoonstelling en hebben het naar hun zin.

Na een leuke middag in het museum wordt er buiten nog een hardloopwedstrijd gehouden. Alle jongens moeten even laten zien wat ze waard zijn en halen alles uit de kast, terwijl het enige meisje hen bemoedigende woorden toeroept. “Kom op jongens!” Ondertussen houdt ze haar telefoon op zichzelf gericht en is ze nog steeds bezig met haar vlog-activiteiten.

Als we weer terug zitten in de tram, zijn we allemaal uitgeput. Wél hebben de kinderen zichtbaar genoten van deze dag en zijn hun belevingen de volledige reis onderwerp van gesprek. Terug in Laan van Spartaan, zeggen we elkaar gedag en gaat ieder zijn eigen kant weer op. Wat een geslaagde activiteit!

Tekst: Rutger Leistra