VoorUit

Contact

0651055937
info@vooruitproject.nl

Nieuwsbrief

Een nieuw team van wijkcoördinatoren staat klaar!

Afgelopen jaar werd VoorUit ondersteund door een team van geweldige wijkcoördinatoren. In elke wijk was er een co aanwezig om leiding te geven aan team van VoorUiters. Met de zomervakantie in het vizier, is het tijd om het stokje over te geven aan een nieuwe groep coördinatoren die staat te springen om zich dit jaar in te zetten als kartrekker van de teams. Alle oude co’s, bedankt voor jullie inzet, en alle nieuwe co’s, heel veel succes en plezier komend jaar!


“Is dit nog Amsterdam?”

De heugelijke dag is aangebroken. Dennis en ikzelf zullen met zeven kinderen “Eye” bezoeken in Amsterdam Noord. Hier zullen we een tentoonstelling bezoeken die speciaal ingericht is voor kinderen, genaamd: “Eye explore more”. Het belooft een tentoonstelling te worden dwars door het gebouw, boordevol optische illusies, kleine opdrachten en puzzels. Verspreid door het museum zijn er zogenaamde “Kijkers”, voorlopers van de film. De tentoonstelling focust zich op wat de ogen zien en wat er vervolgens met die informatie gebeurt: je hersenen houden je vaak voor de gek namelijk. We zijn allemaal erg benieuwd!

In het buurthuis geven we de kinderen de laatste informatie en vervolgens gaan we op pad met zowel de bus als de pond: spannend! Veel kinderen zijn nog nooit op de pond geweest en we krijgen allerlei vragen wat dat nou precies inhoudt. “Meester, is dat de pond?” “Nee, dat is een cruiseschip.”

Eenmaal op de pond, vermaken de kinderen zich al. Ademloos uitstarend over het water, op weg naar een deel Amsterdam wat velen nog niet kennen. “Hoort dit nog bij Amsterdam meester?” Als we aankomen bij het EYE, delen Dennis en ik ons op in twee groepjes en gaan we het museum in. De groep bestaat overigens uit alleen jongens en één meisje. Het meisje in kwestie maakt dat helemaal niks uit en ze vlogt erop los. Vloggen? Ja vloggen. “Ik wil later vlogger worden, meester! Ik vind het super leuk om te doen.”  Al vloggend en lopende door het museum, verbazen we ons over de puzzels en de optische illusies. De kinderen zijn erg enthousiast over de tentoonstelling en hebben het naar hun zin.

Na een leuke middag in het museum wordt er buiten nog een hardloopwedstrijd gehouden. Alle jongens moeten even laten zien wat ze waard zijn en halen alles uit de kast, terwijl het enige meisje hen bemoedigende woorden toeroept. “Kom op jongens!” Ondertussen houdt ze haar telefoon op zichzelf gericht en is ze nog steeds bezig met haar vlog-activiteiten.

Als we weer terug zitten in de tram, zijn we allemaal uitgeput. Wél hebben de kinderen zichtbaar genoten van deze dag en zijn hun belevingen de volledige reis onderwerp van gesprek. Terug in Laan van Spartaan, zeggen we elkaar gedag en gaat ieder zijn eigen kant weer op. Wat een geslaagde activiteit!

Tekst: Rutger Leistra


“Tuurlijk komen we op je verjaardag! Eerst even papa en mama vragen.”

Een klein succesverhaaltje uit Laan van Spartaan

Het is de laatste vrijdag voor de vakantie, wat betekent: de allerlaatste Moestuin & Co activiteit! Het is een koude, gure en regenachtige dag. Maar desalniettemin komen onze trouwe deelnemers vandaag weer langs voor veel gezelligheid in de Dug-Out.

We gaan tekenen en spelletjes spelen, hebben een muziekje aanstaan op de achtergrond en de sfeer zit er goed in. Totdat er opeens op het raam wordt geklopt. Een voor mij onbekende vrouw met een klein meisje aan haar hand komt binnen, het meisje is gekleed in roze balletpakje en heeft een kroontje op haar hoofd. “Hallo, mag ik iets vragen: dit is het buurthuis toch? Ik woon hier in de buurt en mijn nichtje uit Rotterdam is op bezoek. Ze is vandaag jarig , alleen ze heeft geen vrienden om het mee te vieren, dus ze is een beetje verdrietig. Is het oké als ze hierbij komt zitten?” Dennis en ik kijken elkaar aan en maar één antwoord is mogelijk “natuurlijk!!”

Ze heeft een taart meegenomen en allerlei ballonnen. In het begin is het meisje nog wat verlegen, als we haar om haar naam vragen antwoordt ze maar zachtjes. Wat meteen opvalt is dat de andere aanwezige kinderen direct heel open en lief zijn voor haar. “Hoe oud ben je geworden? Je ziet er leuk uit!” zijn enkele voorbeelden van wat de kinderen tegen haar zeggen.

In de drie kwartier dat het meisje aan de activiteit meedoet, spelen we spelletjes en zingen we verjaardagsliedjes voor haar. Ze opent zich steeds meer voor alle voor haar onbekende kinderen en aan het einde van de activiteit is ze bijna niet te houden: enthousiast springt en danst ze door het hele buurthuis, al spelend met de anderen en met ballonnen. Om zes uur is de activiteit afgelopen, maar het meisje heeft nog een klein verjaardagsfeestje bij haar tante thuis. De aanwezige kinderen in het buurthuis worden ter plekke uitgenodigd. “Tuurlijk komen we op je verjaardag! Eerst even papa en mama vragen.”

Uiteindelijk gaan alle kinderen mee naar het huis en heeft het meisje een topverjaardag. Teruglopend naar huis reflecteren Dennis en ik over de activiteit. Het is leuk dat het activiteitencentrum zo een open en ongedwongen sfeer geniet en dat zelfs kinderen uit een hele andere stad zich er uiteindelijk op hun gemak voelen. Wij vonden het super leuk dat haar tante het initiatief nam en haar nichtje naar ons bracht. Al met al een zeer geslaagde laatste activiteit zo voor de vakantie.

Tekst: Rutger Leistra


Halloween in ‘de Dug-Out’

Deze herfstvakantie hebben we Halloween gevierd. Het hele buurthuis was omgetoverd tot een spookhuis. Vol met lampionnen, spinnen, spinnendraad, pompoenkaarsjes, heksensnot en slijmerige hersenen. Een aantal kinderen waren verkleed als vampier of heks en zelfs de begeleiders waren verkleed.

We hebben naar spannende Halloween filmpjes gekeken, een Halloween appel versierd en slijmerige hersens gevoeld in een doos. De spanning was om te snijden, omdat ik zo nu en dan een spin die aan een draadje zat over tafel trok. Er werd flink gegild, maar gelukkig ook veel gelachen. Daarnaast hebben we met toilet papier een wedstrijd zombie maken gedaan. Het daarvoor versierde spookfruit hebben we in de pauze opgepeuzeld.

Later in de avond kwamen de oudere kinderen die zich nog veel enger hadden verkleed. De spanning werd hierdoor behoorlijk opgeschroefd. Na een eng spookverhaal met hier en daar ontploffende ballonen zat de schrik er goed in.

Iedereen liep op hogen tenen door het buurthuis. Nu is een spookavond geen echte spookavond zonder het donker op te zoeken. Ter afsluiting hebben we een heksentocht gedaan door het donkere park om de hoek. Er werd keihard gegild toen meester Dennis met een masker op ons af kwam rennen!

Verder maakte de kinderen elkaar ook nog eens bang door uit de bosjes te springen. Waar overigens enkele kinderen spontaan van gingen rennen, zo bang waren ze… of eigenlijk, en ik citeer: “Meester Jelle u was de hele tijd bang. U was de hele tijd aan het gillen en ik was niet bang.” aldus een van de kinderen in de lift met nog twee buren die de lach niet van hun gezicht konden toveren. Al met al, een zeer geslaagde avond!

Tekst: Jelle Bosman


Kinderen bezoeken ‘Let’s YouTube’

Op donderdag 20 oktober was het zover, de grote reis naar Hiversum, naar Beeld en Geluid! Het was een geweldige middag, waarvoor zelfs meer kinderen zich voor op hadden gegeven dan er plaatsen waren! Gelukkig hebben we na wat telefoontjes en spanning alsnog iedereen mee kunnen nemen.

De reis naar Hiversum verliep via de metro en trein. Iets wat voor sommigen al een heel avontuur op zichzelf was omdat zij nog nooit met de trein waren geweest. Maar daar bleef het natuurlijk niet bij want het avontuur ging door. Eenmaal in Hilversum aangekomen werden wij hartelijk ontvangen in Beeld en Geluid en konden we de wondere wereld van YouTube ervaren. Je kon er niet alleen veel bekijken maar er was ook veel te doen! De kinderen hebben hun eigen vlogs gemaakt die zij konden laten opsturen naar hun e-mail. Ook waren er spelletjes en quizzen om te spelen en meer te weten te komen over de wereld van televisie en radio.

Na deze leuke middag was het weer tijd af te reizen naar Amsterdam waar we bijna een uur later aankwamen. Een lange dag maar het was het zeker waard!

Tekst: Dennis Rood