VoorUit

Contact

06-13465006
info@vooruitproject.nl

Nieuwsbrief

Ochtend tussen de ratten

In Slotervaart leven veel ratten op straat. Vooral ’s avonds zijn ze rijkelijk te aanschouwen in hun zoektocht naar eten. Ondanks dat ik ratten heel schattige beestjes vind, is hun Slotervaartse verblijf niet erg hygiënisch. Ratten kunnen voor mensen gevaarlijke ziekten bij zich dragen die de nieren zelfs kunnen doen uitvallen. Achter hun schattige verschijning schuilt dus veel ellende. Om de rattenproblematiek tegen te gaan zullen de buurtbewoners moeten samenwerken. Daarom organiseerden we een heuse ‘rattenochtend’ op basisschool El Kadisia.

Onder het genot van koffie en koekjes kwamen we bijeen met de basisschoolouders en bespraken de aanwezigheid van de ratten. De meesten was dit fenomeen al opgevallen. We gingen in op de oorzaken van het probleem: eten op straat. Veel mensen voeren met goede bedoelingen vogels en eendjes, maar dat ook ratten hierop af komen weten veel mensen niet. Een andere oorzaak dat de ratten het zo fijn hebben in de wijk is dat veel vuilnis naast de vuilcontainers wordt geplaatst. De ratten kunnen op deze manier gemakkelijk bij de etensresten in de zakken. Ratten komen af op eten, zo luidt de regel.

We vertoonden een filmpje van de gemeente Amsterdam waarin de gevolgen van de ratten duidelijk werden. Dat ratten onhygiënisch zijn wisten mensen wel. Wat velen niet wisten is dat ratten naast ziektes ook kunnen zorgen voor verzakkingen, kortsluiting en zelfs remkabels van auto’s kunnen doorknagen. We hebben de ouders, naar mijn idee, kunnen bewegen hun gedrag aan te passen en anderen aan te spreken wanneer ze eten op straat gooien. Er kwamen zelfs al ideeën van de ouders om de ratten tegen te gaan.

Ik vond het mooi om te zien hoe we mensen met onze korte informatieochtend konden informeren over de rattenproblematiek en hen konden bewegen mee te denken in oplossingen. Zelf heb ik een idee voor een kookclub waarin we koken met eten dat normaal weg wordt gegooid. Zo kun je croutons maken van oud brood en bouillon trekken van groenteschillen. In hoeverre deze ochtend invloed zal hebben zullen we wel merken aan de al dan niet blijvende aanwezigheid van onze schattige maar gevaarlijke vriend.

Ook benieuwd naar het filmpje? Deze vind je hier.

Tekst en beeld: Nikki Verhoeven


Een gezonde ouderavond in Osdorp

Begin dit jaar was het zo ver! De avond waarvoor we maandenlang gezwoegd, gebeld en vergaderd hadden was aangebroken. Vanaf het begin van het schooljaar waren de eerste voorbereidingen getroffen om een ouderavond te organiseren rondom het thema gezond leven en gezond eten.

Het onderwerp verzinnen was nog relatief eenvoudig. Dana had gehoord dat 1 op de 5 mensen in Osdorp overgewicht hadden en een ouderavond leek ons een mooi startpunt om daar iets aan te veranderen. Hierna moesten we nog leuke sprekers zien te vinden die de ouders van goede en deskundige informatie konden voorzien. Dit bleek een lastigere opgave. Uiteindelijk hebben we een geweldige samenwerking gevonden met de Gemeente Amsterdam, het Ouder en Kind Team, de GGD, een bewegingscoach en een diëtiste.

Nadat we een top team van professionals om ons heen hadden verzameld, begon het moeilijkste: het optrommelen van de ouders. Er was van alles aan gedaan om te zorgen dat de ouders zouden komen. Zo waren er prachtige posters gemaakt en hingen deze op allerlei plekken in de wijk. Bij school maakten wij praatjes met ouders. Er werd rondgebeld, langs de deuren gegaan en smsje’s verstuurd. De voorbereiding was tip top in orde.

Op de dag zelf waren we druk aan het kokerellen in de Stadboerderij om de meest zalige én gezonde creaties aan te bieden aan de ouders. Toen ook dit geregeld was, konden we alleen nog maar afwachten of de ouders zouden komen. Langzamerhand, tegen een uur of 4 druppelden de ouders binnen met hun kinderen, want ook voor hen hadden we een leuke activiteit.

De organisatie Sciandri had voor de kinderen buiten een speurtocht uitgehangen met vragen over gezond eten, leuke spel activiteiten en gezonde dilemma’s, waarnaar de kinderen lekker konden opwarmen met een broodje bij het vuur. Zo konden de ouders hun volle aandacht houden bij de presentaties. Ze waren erg enthousiast en hebben onwijs veel geleerd. Zowel over wat gezond is als hoe ze dit kunnen gebruiken in hun dagelijks leven. Al met al een zeer geslaagde avond!

 

Tekst: Danaé Middelkoop


Met een sprong 2017 in!

De eerste activiteit van het nieuwe jaar begon fris en fruitig. Een uitstapje naar trampolinepark Bounz stond op het programma: een activiteit waarin bewegen en gezond eten centraal staan. Deze eerste donderdag van het jaar startte in de welbekende Dobbekamer met een heerlijk broodje chocopasta. Daarna reden we naar Bounz!

Na een uur was iedereen behoorlijk moe van het springen, trefballen en gek doen. Sommige kinderen lieten hele speciale trucs zien die zelfs juf Sam niet na kon doen. Overigens was meester Dennis na een kwartier springen al zo uitgeput dat hij maar een dutje besloot te doen. Die oude mensen houden het natuurlijk niet zo lang vol als de kinderen.

Nadat iedereen zijn schoenen en zijn jas weer had aangedaan liepen we naar de bushalte om vervolgens met de bus terug te rijden naar Slotermeer, waar we onze activiteit afsloten in de Dobbekamer. Juf Sam, meester Dennis en meester Jonne vonden het een bijzonder leuke middag waarin iedereen veel plezier heeft gehad.
We hopen iedereen weer te zien bij een van onze andere activiteiten!

Ook de kinderen in Geuzenveld hebben een bezoekje gebracht aan Bounz, in de voorjaarsvakantie. Met 15 kinderen en 4 Vooruiters vertrokken we richting de trampolinehal, die slechts op 10 minuten loopafstand van het buurthuis is gevestigd. Eenmaal aangekomen was het een kwestie van jassen uit, schoenen uit, en hup de trampolines op om te springen! Een dik uur hebben de kinderen zich lekker uit kunnen leven. De begeleiding heeft het nog nooit zo rustig gehad! 😉 Moe maar voldaan liepen we met z’n allen weer terug naar het buurthuis, waar een lekkere gezonde snack en fruit voor ons klaar stonden. We bedanken Bounz voor de gastvrijheid en komen zeker nog een keer terug!

Door Jonne Groote en Esra van Schaijk


VoorUit kookt met Marley Spoon

Tja. Het tentamen waarvan ik wegfietste, de schemer en regen in, was er zo eentje geweest waarbij je na een minuut je pen neerlegt en om je heen kijkt of de rest van de studenten ook al met de handen in het haar zit van wanhoop. Daar had ik dan de helft van mijn kookclub voor gemist. Toen ik begon bij VoorUit zou ik daar niet eens zo rouwig om zijn geweest. De kookclub riep voor mij al gauw schrikbeelden op van wortels die met botte messen te wild aan stukken werden gesneden door een horde kinderen die meer lawaai produceerden dan ik voor mogelijk had gehouden. Leuk, maar één grote wanorde waar ik vermoeid van thuiskwam. Maar naderhand is de kookclub voor mij veranderd. Nog steeds is het wat chaotisch, maar door middel van bijvoorbeeld het benoemen van een van de kinderen tot chefkok, of het samen boodschappen doen met de kinderen (elke keer weer een geweldige supermarktspeurtocht), is de kookclub zowel leerzamer als leuker geworden. Vandaar dat ik echt graag bij de laatste kookclub van de periode wilde zijn. Ook omdat mijn collega Ingeborg en ik er wat speciaals van wilden maken: er zou een echte kok komen helpen, en er zou familie mogen komen eten.

Toen ik de keuken binnenliep was ik eerst vooral blij om de leuke kinderen van de kookclub tevreden bezig te zien. Maar er was iets vreemds aan de hand. Alle kinderen wist precies wat ze moesten doen, en men was bezig met meer gerechten tegelijk dan wijzelf ooit hadden durven proberen. Kortom: de kookclub liep gewoon op rolletjes. Toen ik vroeg aan een van de kinderen wat er nog gedaan moest worden, kreeg ik tot mijn stomme verbazing te horen dat ze al bijna klaar waren.

De kokkin die was komen helpen stapte op me af en stelde zich met brede glimlach voor, ‘Amanda’, duidelijk Amerikaans uitgesproken (ze spreekt wat gebrekkig Nederlands maar de kinderen begrepen prima wat ze allemaal bedoelde). In de keuken was nog een onbekend gezicht: er stond een vader in een pan te roeren, hij was komen helpen met koken. Al snel voegde een aantal moeders zich bij het uiteenlopende gezelschap van Amerikaanse kokkin, studenten, vader en buurtkinderen. Ook zij wilden zich al snel nuttig maken en begonnen spontaan af te wassen.

Na het koken schoven we met z’n allen aan tafel. We hebben heerlijk gegeten. Aan tafel was het druk en gezellig zoals ik van de kookclubs gewend was, maar dit keer met een paar erg gezellige ouders erbij. Aan het einde was het tijd om afscheid te nemen. Het kwam misschien niet helemaal over in het toespraakje wat Ingeborg en ik improviseerden. Maar ik heb heel erg genoten afgelopen kookperiode. Het was supergezellig – ondanks de bende in de keuken – met de bende leuke kinderen.

De chef die meekwam helpen werkt voor Marley Spoon. De maaltijdboxservice waarmee VoorUit het afgelopen jaar samenwerkte. De gerechten die tijdens de kookclub gemaakt werden kwamen uit de maaltijdboxen van Marley Spoon en de buurtbewoners hebben zelf de recepten hiervoor aangeleverd. We kijken terug op een goede samenwerking met Marley Spoon.

Tekst: Kay Ihle en Jamiro Landa


Meester, van de één op de andere dag

Hoi allemaal! Mijn naam is Jelle en ik ben sinds eind april werkzaam bij VoorUit. Het is bizar hoe snel ik in het project ben meegezogen, de kinderen met wie we werken leer je in sneltreinvaart kennen door de activiteiten. Voor ik het wist stond ik zwaard te vechten, gewapend met een afwasborstel en een opgerolde poster, tegen een van de kinderen die wat geschikter wapentuig mee had genomen, een plastic zwaard. Binnen enkele weken begin ik gewend te raken aan de naam meester Jelle. Het voelt apart om deze titel toebedeeld te krijgen, van de een op de andere dag verkrijg je een nieuwe rol.

Het fijne aan werken met kinderen is het feit dat ze nog zo onbeschreven en open zijn. De bril van het kind is misschien wel de mooiste die er is; alles is interessant, spannend, en in het moment beleefd. De activiteiten voelen niet als werk aan, laat mij maar voetballen met de kids uit de wijk. Buitenspelen kan voor volwassenen net zo leuk zijn als voor kinderen.

Het lastige van werken met kinderen is het consistent zijn in beslissingen. Wanneer is gedrag spel en wanneer is een grapje beledigend? Gelukkig sta je er nooit alleen voor, je collega’s zijn ook je huisgenoten en het is fijn om gezamenlijk de activiteiten in te kunnen vullen. En mijn huisgenoten zijn, zonder te slijmen, elk op hun eigen gekke manier leuk.

We leven in een tijd waarin we constant herinnerd worden aan een verdeelde samenleving. Het klassieke wij-zij verhaal is een self-fulfulling prophecy. Hoe meer men de verschillen benadrukt hoe sterker men op eilandjes gaat leven. Hoewel ik geloof dat dit tot op zekere hoogte mens-eigen is, geloof ik ook dat een samenleving beter functioneert als verschillende bevolkingsgroepen met elkaar in contact staan. Samenlevingen zijn een sociaal construct en worden daarmee gemaakt en in stand gehouden door mensen. Ik zie het als taak voor eenieder om een positieve beweging te maken richting een wereld waar voor ieder plek is. En dat begint met het openstaan voor andere denkwijzen en het in contact komen met de ‘soms-een-beetje-enge’ ander. En VoorUit is hiervoor een uitstekend middel.