VoorUit

Contact

06-13465006
info@vooruitproject.nl

Nieuwsbrief

Ochtend tussen de ratten

In Slotervaart leven veel ratten op straat. Vooral ’s avonds zijn ze rijkelijk te aanschouwen in hun zoektocht naar eten. Ondanks dat ik ratten heel schattige beestjes vind, is hun Slotervaartse verblijf niet erg hygiënisch. Ratten kunnen voor mensen gevaarlijke ziekten bij zich dragen die de nieren zelfs kunnen doen uitvallen. Achter hun schattige verschijning schuilt dus veel ellende. Om de rattenproblematiek tegen te gaan zullen de buurtbewoners moeten samenwerken. Daarom organiseerden we een heuse ‘rattenochtend’ op basisschool El Kadisia.

Onder het genot van koffie en koekjes kwamen we bijeen met de basisschoolouders en bespraken de aanwezigheid van de ratten. De meesten was dit fenomeen al opgevallen. We gingen in op de oorzaken van het probleem: eten op straat. Veel mensen voeren met goede bedoelingen vogels en eendjes, maar dat ook ratten hierop af komen weten veel mensen niet. Een andere oorzaak dat de ratten het zo fijn hebben in de wijk is dat veel vuilnis naast de vuilcontainers wordt geplaatst. De ratten kunnen op deze manier gemakkelijk bij de etensresten in de zakken. Ratten komen af op eten, zo luidt de regel.

We vertoonden een filmpje van de gemeente Amsterdam waarin de gevolgen van de ratten duidelijk werden. Dat ratten onhygiënisch zijn wisten mensen wel. Wat velen niet wisten is dat ratten naast ziektes ook kunnen zorgen voor verzakkingen, kortsluiting en zelfs remkabels van auto’s kunnen doorknagen. We hebben de ouders, naar mijn idee, kunnen bewegen hun gedrag aan te passen en anderen aan te spreken wanneer ze eten op straat gooien. Er kwamen zelfs al ideeën van de ouders om de ratten tegen te gaan.

Ik vond het mooi om te zien hoe we mensen met onze korte informatieochtend konden informeren over de rattenproblematiek en hen konden bewegen mee te denken in oplossingen. Zelf heb ik een idee voor een kookclub waarin we koken met eten dat normaal weg wordt gegooid. Zo kun je croutons maken van oud brood en bouillon trekken van groenteschillen. In hoeverre deze ochtend invloed zal hebben zullen we wel merken aan de al dan niet blijvende aanwezigheid van onze schattige maar gevaarlijke vriend.

Ook benieuwd naar het filmpje? Deze vind je hier.

Tekst en beeld: Nikki Verhoeven


Slotervaart maakt schoon!

Zaterdag 25 maart organiseerde VoorUit in samenwerking met Recycle Valley een schoonmaakactie in de moestuinen. Het doel van de schoonmaakactie was meer bewustzijn over zwerfaval te creëren. Zwerfaval  is niet alleen slecht voor het milieu en het straatbeeld, maar zolang zwerfvuil op straat blijft liggen trekt het ook ratten en ander ongedierte aan.

Daar weten we in Slotervaart alles van, de ratten in deze wijk zijn berucht en gevreesd. De eerste keer dat ik mijn uitzicht vanuit mijn nieuwe kamer in Slotervaart bewonderde, zag ik twee ratten vrolijk rondrennen en daar is het helaas niet bij gebleven. Regelmatig zie ik ze op straat voorbij rennen en laatst lag er zelfs een dode rat voor het buurthuis.

Gelukkig hebben wij de ratten alleen buiten gezien, want soms weten ze ook een woning binnen te glippen. De ratten genieten volop van het brood dat voor vogels en eenden op straat wordt gegooid, omdat het zonde is om eten in de prullenbak te gooien. Om te voorkomen dat mensen brood op straat gooien is Recyle Valley een pilot voor een GFE project gestart. Voor dit project hebben 20 huishoudens groente, fruit en etensresten ingezameld en daar is uiteindelijk compost van gemaakt voor in de moestuinen.

Tijdens de schoonmaakactie kregen alle deelnemende huishoudens een prachtig zakje compost uitgereikt. Daarnaast werd er in het buurthuis een korte film gedraaid over het bestrijden van ratten. Hier leerde we dat ratten tot wel zeven hoog kunnen klimmen en dat ze zich voortplanten als konijntjes.

Genoeg motivatie om flik door te prikken dus! Hierbij kregen wij hulp van zeker dertig kinderen en buurtbewoners. Tientallen volle zakken met afval hebben we bij elkaar geprikt en alle flesjes, blikjes en papiertjes werden van de straat geplukt. Er werd ook nog een zeer eigenaardige maar niet geheel onverwachte vondst gedaan, tussen de bosjes bij de moestuinen lag een dikke dode rat. De kinderen vonden dit maar al te interessant en gelukkig durfde meester Alec de rat weg te gooien. Toen we van de schrik waren bekomen en het er in en rondom de moestuinen weer schoon uitzag, hebben we de dag vrolijk afgesloten met spelletjes, limonade en schmink. De prikactie krijgt vervolg aangezien een aantal buurtbewoners regelmatig willen gaan prikken om de buurt schoon houden. Dus wie zich geroepen voelt, doe gezellig mee!

Door: Surya Carrilho

 

 

 


Missie geslaagd!

De Nationale Opschoondag was dit jaar voor de Kolenkitbuurt een geslaagde missie! Ons doel was om de kinderen en volwassenen binnen de wijk bewuster te maken van het belang van opruimen. Het afvalprobleem is groot in de wijk en daar moest iets aan gedaan worden. Eva en ik wilden een activiteit voor kinderen bedenken om ze mee te laten helpen in de grote schoonmaak. Maar hoe krijg je kinderen zo ver dat ze vieze dingen van de straat plukken?

Op vrijdag 24 maart, een dag voor de Nationale Opschoondag, zou de grote schoonmaakactie plaatsvinden. Om vuilniszakken vullen aantrekkelijker te maken werd er door ons een spelelement bedacht. De regels waren simpel: als je een vuilniszak gevuld hebt, krijg je een stempel en mag je dit inruilen voor eten, drinken, schminken of springen op het springkussen. Een grotere activiteit zoals het springkussen waren meerdere stempels waard. De kinderen haalden de meest gekke fratsen uit om een volle vuilniszak te verkrijgen. Hele tapijten en kasten werden van straat geplukt en de ene naar de andere volle vuilniszak kwam binnen. Uiteindelijk hebben we met alle kinderen samen rond de 20 vuilniszakken gevuld, waardoor het een geslaagde opruimmiddag was. De kinderen vonden het geweldig en riepen dat het de leukste activiteit ooit was… Én hebben ook geleerd dat plastic niet op straat of in de zee thuishoort. Het was een leuke activiteit om de buurt een schoner plekje te maken en buurtbewoners op een interactieve manier hierbij te betrekken.

 

Tekst: Anne de Veth

 


Het Osdorp Schoonfeest in de Punt

Na vele weken wachten en smachten is het legendarische springkussen weer teruggekeerd naar Osdorp de Punt. Maar dit gebeurde natuurlijk niet zomaar. De kinderen hebben eerst door de wijk heen afval moeten verzamelen. Het was immers een schoonfeest! Met een groep van wel meer dan 30 kinderen, gewapend met vuilniszakken en een heleboel afvalgrijpers, zijn we op avontuur gegaan door de wijk. Een blikje hier, een papiertje daar, niets kon ontsnappen aan de kinderen.

Tussendoor hebben we nog een paar leuke quizvragen gedaan. Wisten jullie dat het meer dan 50 jaar kost voordat een frisdrankblikje is verteerd? Stel, de kinderen doen over 50 jaar de speurtocht met hun kleinkinderen, dan zou hetzelfde blikje er nog steeds kunnen liggen! Dit maakte veel indruk op de kinderen.

Toen we terugkwamen bij het buurthuis lagen er voor ons niet alleen veel gezonde snacks klaar, maar konden de kinderen ook geschminkt worden of henna op hun handen laten zetten. En natuurlijk was het springkussen zich ook al aan het opblazen.

Uiteindelijk hadden we dus een prachtige middag met een heleboel versierde gezichten en handen en veel kinderen die op hun sokken door de buurt renden, omdat ze zo weer in het springkussen mochten.

Tekst: Willemijn Born


VoorUitgang in Slotervaart

img_1925

Mijn eerste maanden in Slotervaart zijn kort gezegd erg interessant geweest. Als nieuweling in het VoorUit project wist ik in het begin niet zo goed wat ik moest verwachten. Word ik een soort schoolmeester? Met welk soort mensen ga ik werken? Hoe gaat het wonen met een collega bevallen? Er waren zó veel vragen in mijn hoofd en zó veel nieuwe indrukken. Het was een sprong in het diepe en ik wist niet hoe het zou gaan.

Na drie maanden is voor mij alles duidelijk. Ik heb het heel erg naar mijn zin. Door het werk wat wij als VoorUiters doen, wordt de wijk ‘SloVa’ naar mijn mening écht een klein stukje beter. En dat is het uiteindelijke doel van het hele project.
Die verbetering spreidt zich over veel verschillende zaken. Zo worden kinderen steeds meer bewust van het feit dat het belangrijk is om de straten schoon te houden. Vanmiddag nog zag ik een meisje die regelmatig ons buurthuis bezoekt een papiertje van de stoep oppakken en weggooien in de prullenbak, iets wat zij een paar maanden geleden nooit gedaan zou hebben. Bezoekers van de taalles voor mannen gaan met sprongen VoorUit en het is te zien dat zij zich, ondanks dat ze nog maar kort in Nederland wonen, steeds meer comfortabel voelen met het spreken van een vreemde taal. Dit zijn kleine voorbeelden die op korte termijn een hele wijk niet betere zullen maken. Maar op de lange termijn zal het voor iedereen hier zeker merkbaar zijn dat VoorUit heeft meegeholpen aan de ontwikkeling van vele buurtbewoners.

Zulke dingen vind ik zeer mooi om te zien en geeft een enorme boost om hiermee verder te gaan. Ik word vaak een beetje afgeremd in mijn enthousiasme door onervarenheid. Het project vergt veel betrokkenheid, creativiteit en bovenal tijd. In mijn eerste weken kwam alles tegelijk, nieuwe omgeving en woning, nieuwe studie, nieuw project; u kunt begrijpen dat het voor mij leek alsof een fatsoenlijke tijdsplanning haast niet mogelijk was..  Met behulp van ervaren teamgenoten en meedenkende ouders ging dat steeds beter. Nu is de kerst al bijna aangebroken en voel ik me nog steeds een beetje ‘nieuw’, maar volledig op mijn plek. Ik ken in no time veel kinderen en volwassenen uit de buurt. Deze mensen accepteren mij ook en ik vind dat ik goed word ontvangen door mijn team en door de mensen in Slotervaart.

Nu al weet ik dat ik meedoen aan VoorUit nooit had willen missen, en dat het een grote verrijking kan zijn voor iedereen die in aanmerking komt voor een job als deze. Het helpen van mensen, het blij maken van kinderen en zelf progressie boeken op verschillende vlakken als pedagogiek, maatschappelijke betrokkenheid en zelfstandigheid, geeft je een voldaan gevoel. Je gaat VoorUit.

tekst: Yvo Bary