Categorie: Wijk (pagina 1 van 2)

"Met volle kracht …" – VoorUiter Marie

Het is inmiddels een maand geleden dat ik begon met het werken bij VoorUit. Niet alleen zijn de werkzaamheden een verzameling aan nieuwe ervaringen; ook het ‘op-mezelf-wonen-met-een-huisgenoot-en-zelf-de-afwas-moeten-doen-enzo’ is nieuw. Daarbij ben ik een maand geleden begonnen aan mijn eerste studie, filosofie, en ook dat is nogal wennen.

Deze drie bezigheden maken dat ik vaak dagelijks meerdere malen van rol moet switchen: op het ene moment poog ik een strenge doch leuke juffrouw te zijn, op het andere moment ben ik een gezellige, humoristische, ondernemende, culinaironderlegde huisgenote, en op weer een ander moment ben ik een gemotiveerde filosofiestudente die braaf haar huiswerk maakt en nadenkt over de vraag waaruit de werkelijkheid nou eigenlijk bestaat.

Het is een grote uitdaging om deze drie rollen zo goed mogelijk te vervullen. Maar een nog grotere uitdaging is het misschien wel om deze drie rollen van elkaar gescheiden te houden. Als ik niet oplet, zou het zomaar kunnen dat ik aan mijn werkgroep-docent vraag of Nietsche nog vuile donkere was heeft die ik vanavond mee kan wassen, of dat ik vraag aan de kinderen die het buurtkrantje schrijven om het Categorisch Imperatief van Immanuel Kant uiteen te zetten in een essay van 1000 woorden. Of misschien vraag ik wel aan mijn huisgenootje of ze alsjeblieft eerst haar hand op wilt steken voordat ze iets aan me vraagt…

Afijn. Eén ding is zeker, en dat is dat het niet verveelt. Iedere dag vallen er weer minstens 27 nieuwe dingen te leren, en het is ontzettend fijn om met dat besef wakker te worden. Dus ik zou zeggen: met volle kracht de boodschappen doen. Of nee, de boeken in. Nouja, ook. En natuurlijk met volle kracht VoorUit!

Eerste indrukken? Nieuwe VoorUiter Veerle vertelt

Toen ik voor het eerst las over VoorUit was ik meteen verkocht. Wat een ontzettend leuk en interessant project! Ik ben meteen begonnen om dat lekker gênante filmpje van jezelf te maken, wat we voor de sollicitatieronde moesten inleveren. Wat daarna volgde was een aaneenschakeling van leuke en nieuwe ervaringen; de sollicitatie, mijn huisgenoot leren kennen, het verhuizen, de workshopdag en de eerste teamvergadering.

Met de workshopdag werd officieel het begin van het nieuwe VoorUitjaar ingeluid. Wat was dat een volle, informatieve maar bovenal een super gezellige dag. Ik voelde me meteen op mijn gemak tussen alle VoorUiters. We sloten de dag af in stijl bij VLLA om even na te kletsen en je teamleden, maar ook de andere VoorUiters, wat beter te leren kennen. (Ik hoop dat er nog veel meer van dit soort avonden komen!)

Ook al was de workshop-dag het officiële begin, met de eerste teamvergadering werd het voor mij wat concreter. Door bezig te zijn met de eerste ideeën en plannen, kreeg ik onwijs veel zin om te beginnen met alles wat we gaan doen en kijk ik uit nog meer uit naar alles wat er gaat gebeuren. Wonend in een mooie wijk en dat ook nog met je teamgenoten om de hoek, het gaat hoe dan ook een topjaar worden.

Tekst: Veerle Hamerlinck
Foto’s: Thijs Paanakker

Festafval in Osdorp de Punt

De zomer is voorbij. De vakantie zit er alweer bijna een maand op. Hoewel, voor mij niet. Ik heb de hele vakantie gewerkt. Werken, arbeid, stage, ploeteren, sjouwen, zweten, koffie drinken, meer zweten. Op een kantoor achter een computer, maar hé, details. Ik kan niet zeggen dat ik me niet heb vermaakt op de redactie van de Speld de afgelopen drie maanden. Ben ik door alleen maar onzin te schrijven en te lezen de touch met de realiteit kwijtgeraakt? Waarschijnlijk. Hebben de strenge regels van satire me van m’n woordgrappenaddictie afgeholpen? Haha, nee. (Zie de titel, kom ik zo op terug, beloofd.)

Door de stage ben ik dus ook niet uit Amsterdam weggeweest deze zomer. Dan kan een flatje, drie hoog achter in Osdorp, zonder team- of huisgenoten, best eenzaam zijn. Gaat dit een zieligheidsblog worden? Nee, joh. Ik ben allang blij dat het nieuwe team er is, inclusief huisgenoot. En hoekbank. En uiteraard een nieuw seizoen VoorUit. Hoe kun je die beter aftrappen dan met een buurtfeest? Een festafval! (Heuj, heb je hem!) Een festival, dus, waar we met de kinderen uit de buurt de wijk schoon gingen prikken. De opkomst was groot, dat was tof. Herenigd met alle kinderen die we een zomer lang hebben moeten missen, trokken we ten strijde om het rondzwervend vuil in de buurt aan te pakken.

Maar het echte hoogtepunt kwam bij terugkomst bij het buurthuis. Het was groot en het was luchtig: het was een springkussen. Ja, dan ga ik mezelf niet inhouden, hoor. Na zo’n vakantie hard werken is het fijn om je dan weer helemaal kind te voelen op een springkussen. Met zo’n dramatische verwijzing naar de eerste alinea in de laatste alinea, weet je dat je ready bent voor een nieuw buurthuisseizoen. Of dat je juist nog niet alle onzin uit je systeem hebt, dat kan natuurlijk ook. Laat ik gepast afsluiten met de nu al legendarische woorden die ik sprak toen ik bij het buurtfeest voor het eerst van m’n leven een kind schminkte: “Ik probeer wel wat en misschien wordt het een dalmatiër.”

Tekst: Joep Smit
Foto: Thijs Paanakker

Laan van Spartaan zoekt actieve bewoners

Na een welverdiende vakantieperiode is iedereen weer terug in Laan van Spartaan. Het is weer tijd om leuke activiteiten te ondernemen in onze buurt.
Samen met buurtgenoten organiseren we sinds 2013 activiteiten voor jong en oud in het activiteitencentrum van Laan van Spartaan de Dug-Out aan de Willem Augustinstraat 93.
De deuren van de Dug-Out staan open voor de hele buurt: bewoners van de Rinus Michelslaan, Ben Brilstraat de Fanny Blankers-Koenlaan en ga zo maar door. Aarzel vooral niet om contact met ons op te nemen als je een vraag hebt of een keer langs wilt komen!

We horen het graag als je nog ideeën hebt voor leuke of leerzame activiteiten! Als het je leuk lijkt om (een keer) mee te helpen of mee te kijken ben je van harte welkom. Ook als je zelf iets wilt organiseren zoals bijvoorbeeld een sportgroep, muziekles of koffieochtend denken we graag met je mee en kunnen we ondersteuning bieden bij het opzetten en uitvoeren van een activiteit.

De komende periode gaan we weer aan de slag in de moestuin. Met veel succes hebben we afgelopen jaar met buurtbewoners en onze vrijwilligster Loes heerlijke groente verbouwd in de tuin op de binnenplaats van Hof C. Ook brengen we dit jaar samen met kinderen de buurt in beeld gedurende het fotoproject Kijk! Daarnaast gaan we de buurt rond tijdens de activiteit Portiek Portiers.

Kom een langs! Tot ziens in de Dug-Out,
Namens team Laan van Spartaan

 

Een feest voor én door kinderen

De kinderen van de wijk de Punt zijn dol op de VoorUit activiteiten die georganiseerd worden. Meestal dan… Want soms, zo geven de kinderen aan, vinden de kinderen een activiteit best een beetje saai. En dus dachten de VoorUiters van Osdorp de Punt, “Als we de kinderen nou de complete vrijheid zouden geven, wat zouden zij dan willen doen?”. Zij organiseerden het Open Buurthuis: een activiteit waarbij de kinderen besloten wat er de volgende week op het programma zou staan.

De kinderen konden zich tijdens deze weken voorbereiden op het eindfeest dat door en voor bewoners georganiseerd zou worden. “Wat is daar allemaal voor nodig? Versiering, spelletjes, muziek?”, met die vraag startten de kinderen de activiteit. Met de introductie van een ideeënbusje waren de kinderen vrij om hun ideeën met de anderen te delen. De kinderen zaten vol ideeën; het maken van milkshakes, het opknappen van de tuin, het organiseren van een speurtocht…

Natuurlijk, een feest kan niet zonder slingers! De eerste week hebben de kinderen dan ook een joekel van een vlaggenslinger geknutseld. Ook een dappere moeder van twee kinderen die nieuw waren in het buurthuis heeft meegeholpen met het maken van deze slinger. Alle kinderen hebben fantastisch samengewerkt. Het was leuk te zien hoe ze zelf nadachten over wat nodig was voor het organiseren van een feest.

De tweede week hebben de VoorUiters samen met de kinderen spellen bedacht. Iedereen heeft weleens memory gespeeld, maar deze kinderen speelde wel een hele speciale editie, namelijk een heel groot memory spel dat zij zelf gemaakt hadden! Ook balspellen waren erg populair.

Een mooi feest organiseer je in een schone buurt. Tijdens de derde week hebben de kinderen een prikactie gedaan. Je zou het misschien niet verwachten, maar de kinderen hadden enorm veel plezier in het opruimen van de buurt. Ondertussen grepen de VoorUiters de kans om de kinderen meer bij te brengen op het gebied van straatafval en milieu. Hierna hebben de deelnemers kaarten geknutseld voor de “juffen en meesters” die VoorUit gaan verlaten deze zomer.

De vierde en laatste week stond in het teken van het afscheidsfeest. Ondanks de regen hebben de kinderen ervan kunnen genieten. Kleurrijke slingers sierden het buurthuis, er werden leuke spellen gespeeld, afscheidskaarten uitgedeeld, geschminkt, geknutseld en ook in de regen wilden de jongens gewoon voetballen. Ook de ouders in de buurt kwamen een kijkje nemen bij het feest dat de kinderen hadden georganiseerd.

Door de weken heen hebben de kinderen ontzettend goed leren samenwerken, creatief maar ook realistisch nadenken, verantwoordelijkheid nemen en initiatief tonen. En zo werd het feest, door de kinderen van de Punt georganiseerd, een groot succes.

Tekst: Mara Haverkort
Foto: Ingeborg van der Stuijt

Wij vonden het geslaagd! Samenwerken met ROC-leerlingen

Afgelopen periode hebben we een pilot gedraaid waarin ROC studenten bij VoorUit stage vervangende activiteiten doen. De pilot was een succes. De ROC studenten mogen, als ze zich voldoende hebben ingezet, hun reguliere stage vervolgen en we gaan zeker ook komend studiejaar verder met deze bijzondere samenwerking.

“Ja, VoorUit heeft sinds kort ook stagiaires die helpen bij de activiteiten! Sinds ongeveer een maand werken wij samen met het ROC van Amsterdam. Vanuit het ROC college West krijgen wij studenten doorgestuurd die zelf kiezen bij welke activiteit ze willen meedraaien. Mara en ik waren de gelukkigen, want een ROC student, genaamd Murea, had gekozen voor onze kabouterclub! De kabouterclub is een activiteit voor de hele kleine kinderen van 4 tot 8 jaar. Een maand lang is Murea bij ons geweest. Ze deed de activiteiten precies zoals wij het deden. Voor aanvang van elke activiteit gingen wij samen de kinderen ophalen van huis, wat Murea bijzonder leuk vond om te doen. In het buurthuis hebben we verschillende dingen gedaan zoals knippen, kleuren en buitenspelen. Kleine kinderen vervelen zich snel maar bij de kabouterclub gebeurt dat niet zo gauw en dat vond Murea bijzonder verrassend. De samenwerking met haar hebben wij als prettig en gezellig ervaren. Murea is een spontane meid die het werk snel oppikt en leuk meedoet met de rest. De foto hieronder weerspiegelt de gezellige sfeer van de kabouterclub.”

Niet alleen de VoorUiters vonden het een succes, ook Murea, die niet alleen bij de Kabouterclub, maar ook bij de huiswerkclub heeft geholpen, heeft ervan kunnen genieten.

“Het is hartstikke leuk… Ik vind het zo leuk bij de huiswerkbegeleiding en de kinderen vinden mij ook heel aardig ze noemen me zelfs juffrouw. In mijn vrije tijd zou ik dit heel graag willen doen.” “De kabouterclub vind ik heel erg leuk en ik kan mezelf zijn (en beetje kind zijn).”

Tekst: Sanaz Kateb

Hersenkrakers XXL

Om kwart over drie stelde professor Roy de vraag: hoe maak je een zo hoog mogelijke fontein van een fles cola en een Mentos? De kinderen gingen in groepen uiteen om te debatteren over de beste oplossing. Iman kwam met een geniaal idee, ze vertelde dat we moeten letten op de druk in de fles. Door een klein gaatje te prikken in de dop van de fles blijft de druk in de fles hoog, omdat de cola niet zomaar weg kan via de grote opening! Helaas was er geen tijd om het succes te vieren want er stonden nog veel meer hersenkrakende experimenten klaar.

In het scheikunde lab van Professor Esra en Doctor Maxime werd met Gazeuse en stroop geëxperimenteerd. De chemische reacties waren super kleurrijk (en smaakte ook goed).

Na een welverdiende pauze leerden de kinderen alles over zwaartekracht en de valversnelling bij het Experiment van professor Hannah. De vraag was: hoe kun je een pinda van de vierde verdieping gooien zonder dat hij kapot gaat? Het antwoord heb je vast al in de foto’s voorbij zien komen.

Conclusie: we hebben een enorm leerzame middag gehad.

We kijken nu al uit naar het Eindfeest op 24 juni!

Tekst: Bram Vreugdenhil
Foto’s: Esra van Schaik

"De harde realiteit is eigenlijk best mooi"

De eervolle taak een blog te schrijven is geheel aan mij. De nieuwe. Het groentje. “Kun je vertellen over je eerste ervaringen met VoorUit.” Oké, weet waar je aan begint. Ik ben heel onverantwoordelijk met deze macht.

Twintig jaar lang woonde ik in Hoorn. Voor de mensen die Hoorn niet kennen: Hoorn is een soort Amsterdam, maar dan 10x zo klein en 1000x zo oninteressant. Dat impliceert misschien dat Amsterdam in een mate oninteressant is. Dat is ergens ook wel zo. Toen ik een klein jochie was, vond ik Amsterdam het mooiste wat er was. Zo groot. Zoveel mensen. Zo divers. Het was pas tot ik hier in 2014 kwam studeren, dat ik erachter kwam dat al deze mensen toeristen waren. Toeristen die niet doorlopen en niet weten hoe je een tram moet gebruiken. Als je dan dagelijks in de binnenstad moet zijn voor je college, vergeet je waar die toeristen eigenlijk voor komen. Toen laatst in de tram een gezin uit Wales aan mij vroeg waar ze absoluut naar toe moesten in Amsterdam, had ik geen antwoord om te geven. Zijn er hier interessante dingen dan? Ik heb ze maar aangeraden vooral zelf dingen te ontdekken. Steden zijn leuker als je je eigen route verzint.

Die proef heb ik ook maar even op de spreekwoordelijke som genomen, na m’n eerste les waar ik was aanbeland door middel van de fiets te nemen vanuit m’n eigen appartementje in Osdorp. Een fiets, trouwens, waarvan het stuur door de fietsenmaker hopeloos was verklaard. Dertig euro was inderdaad te mooi om waar te zijn. Maar goed. Op de heenweg volgde ik braaf Google Maps, ongeveer dan. Op een gegeven moment was m’n tactiek “alsmaar rechtdoor tot ik iets herken” (ik was slechts 10 minuten te laat, viel best mee). De terugweg, vanaf de Oudemanhuispoort, ging ik doen “op gevoel.” Dus fietsen met de gedachte “ik moet ongeveer daar heen.” Dat ging redelijk, tot ik langs het Olympisch Stadion kwam, en wist dat m’n oriëntatievermogen toch minder in orde was dan dat ik zelf altijd wil toegeven. Maar toen ik weer later uiteindelijk besloot, toch maar het eerdergenoemde appje op m’n telefoon te raadplegen, bleek ik slechts 5 minuten van huis verwijderd. Aardig geslaagd, noem ik dat.

Vroeger was Amsterdam voor mij alleen de toeristische binnenstad (en de Amsterdam ArenA). De afgelopen twee studiejaren bij de UvA heeft mijn beeld wel wat verbreed, maar nu ik hier ook woon dankzij VoorUit, kan het ontdekken echt beginnen. Beginnend met Osdorp de Punt. Moeilijk om nog originele woordgrappen gerelateerd tot de Punt te verzinnen, bleek al snel (al vond ikzelf acupuntuur een vrij goeie van mezelf). Ik kom er nog wel een keer op terug.

Waar ik nu wel even alvast op terugkom is de vraag die me aan het begin van deze blog werd voorgelegd. Mijn eerste ervaringen met VoorUit. Ik moet zeggen dat de mensen zo lief zijn hier. Ik wist natuurlijk niet zozeer wat ik moest verwachten, maar tot nu toe zijn m’n impressies van de wijk zeer positief. En je realiseert je dan ook: dit is wel het echte Amsterdam. De buitenwijk waar de mensen wonen. Het volk. De multicultuur. In de buitenwijken kom je het pas echt tegen. Het mag misschien niet de schoonheid van de binnenstad hebben, maar het heeft wel het echte leven. De harde realiteit. En de harde realiteit hoeft niet altijd hard te zijn. Het is juist best mooi. En echter dan Osdorp ga je het niet krijgen.

Ik ben benieuwd.

Tekst: Joep Smit

De spinazie bloeit, de knoflook staat en de pepers verschijnen

Aan het begin van periode vijf is er gestart met de moestuinactiviteit. Sindsdien zijn er elke week kinderen om mee te werken aan de verzorging van deze moestuin! Hoewel je aan het verzorgen van een moestuin een hele kluif hebt, staan er nu al een hoop verschillende planten: de spinazie bloeit goed, de eerste knoflook staat er ook mooi bij en aan de peperplanten verschijnen de eerste pepers. De eerste oogst is vorige week door de kinderen verdeeld en mee naar huis genomen.

De start was best lastig en het was ook voor mij inkomen, maar nu gaat het goed. De kinderen weten eigenlijk al heel goed wat er moet gebeuren: onkruid wieden (niet de uien eruit halen!), een gaatje graven voor een nieuwe plantje of zaadje, compost uit de compostbak halen en de plantjes water geven – zonder ze daarbij te laten verdrinken! En wat het geheel nog leuker maakt is een ontzettend enthousiaste vrijwilliger, Loes. Zelfs als er weinig kinderen zijn, vindt ze het leuk om samen met mij een uurtje in de moestuin te werken om het noodzakelijke onderhoud te doen dat bij een mooie moestuin komt kijken. Als er veel kinderen zijn en het werk snel gedaan is, laat ze de kinderen in haar eigen moestuin aan de slag gaan. Het is fijn om te zien dat niet alleen de kinderen, maar ook volwassenen betrokken zijn bij de moestuin.

Naast de kindermoestuin hebben we namelijk ook maar liefst elf moestuintjes die verdeeld zijn over de buurtbewoners. Het is ontzettend mooi om te zien hoe goed de bewoners zorgen voor hun eigen moestuin. Ook de andere moestuinen krijgen direct wat aandacht, door bijvoorbeeld water te geven of een beetje onkruid te wieden. Elke moestuin verschilt: bij sommige moestuinen piepen nog plantjes van vorige jaren er doorheen, anderen hebben hun moestuin in vakken verdeeld of laten de planten kriskras door elkaar groeien. Al met al een prachtig gezicht!

Tekst: Cato Frederiks

Onderzoek naar gentrificatie in de Kolenkit

Gisteren liepen vijf teams van sociologie studenten door Kolenkit, allemaal observeerden zij andere thema’s. De komende tijd zullen zij bezig zijn met het doen van een onderzoekspracticum naar het onderwerp Gentrificatie. Gentrificatie gaat over het proces waarbij buurten ‘opleven’ waardoor de huizenprijzen stijgen, nieuwe groepen bewoners worden aangetrokken en oorspronkelijke bewoners langzaam verdreven worden. Drie weken lang zullen de studenten observaties doen, interviews houden en aansluiten bij activiteiten. VoorUit stelt voor hen het buurthuis ter beschikking en biedt hulp bij het formuleren van de onderzoeksvragen. We zijn benieuwd naar de uitkomsten!

 

Oudere berichten

© 2018

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑